سلام به همگی دوستان

 امیدوارم که حال همتون خوب باشه . من برگشتم با کوله باری از ضلالت !!!

بالاخره خدمت سرخورده ی اینجانب تمام شد .

 نشد دیگه . اینجوری نخونید تموم شد . بخاطرش خییییلی بدبختی و خفت کشیدم .  19 ماه توی غربت زندگی کردم . 577 روز توی صبحگاه و شامگاه شرکت کردم . 577 روز صبح ها ساعت 5 صبحانه خوردم . 577 روز توی گرمای اون خرابشده ضهرا برا خوردن غذا بشین پاشو می رفتم . خنده هم داره .واسه ی همین اون بالا نوشتم با کوله باری از ضلالت .

دستاورد های من از خدمت :

کلی فحش یاد گرفتم .

متوجه شدم که آدما واقعا می تونن چهره های زیادی داشته باشن .

دزدی کردن از آشپزخونه رو یاد گرفتم .

یه گونی دوستای خوب پیدا کردم و هزار تا گونی دوست بد .

تا دلتون بخواد تکیه کلام های خوب و بد یاد گرفتم .

صبح زود از خواب بیدار می شم .

از بیکاری خیلی بدم میاد و در به در دنبال کار می گردم .

حرف پدر و مادر و خواهر و برادرم روی زمین نمی مونه .

زندگی توی غربت رو تجربه کردم .

زبون ترکی و لری و لهجه ی اصفهانی و کازرونی و بوشهری و کمی تا قسمتی ابری لهجه ی عرب ها رو که فارسی حرف می زنن رو می تونم صحبت کنم .

و ...

بگذریم . ماکه رفتیم و انشاالله خدا نصیب تموم پسرا بکنه تا برن و قدر  پدر و مادرشون رو بدونن . تا بدونن که بودن در کنار خانواده چه نعمتی هست که ما اونو نمی بینیم . تا متوجه بشن که هیچگی مثل پدر و مادر واسه ی آدم دوست نمی شه و هیچکی مثل اونا خاطر بچه هاشون رو نمی خوان .

دارم به این فکر می کنم که اگه دخترا می رفتن خدمت سربازی چی می شد !!!! ؟

از اون دریده هایی می شدن که تا بهشون بگی سلام ، شونصد تا شعر هم قافیه با سلام می سازن که توی هر مصراعش صد و نود و یکی فحش هست . اون وقت تا با شوهرش دعواش میشه می گه برو جعمش کن یه عمر توی سیستان بلوچستان پست می دادم و با بلوچ ها سر و کلّه می زدم حالا یه الف  بچه سوسول که زیر کولر خدمت کرده به من می گه بیا ظرفا رو بشور!!!!!!!  " بلانسبت که من این کار رو بکنم  "

خب از بحث خدمت سربازی میایم بیرون و ادامه ی توضیح رو میزاریم واسه ی کسی که قراره بره ضلالت بکشه .

از شما چه خبر ؟ من که خیلی وقت بود توی آدما نگشتم . از فرهنگ و ادب روز بی اطلاع هستم . از علم روز کامپیوتر بی اطلاع هستم . و ...  احتمالا چند ماهی می گذره تا آپدیت بشم !!!!  .

امیدوارم که در کنار خانواده همیشه موفق باشید و سلامت .

عجب عمرا تموم شد ، چه دور از هم حروم شد

چه خاطرات شیرینی که موند و نا تموم شد

حالا روزگار ، پائیز و بهار ، می گذره خبر نداریم

جز سپیدی موی تیرمون ، انگار که سحر نداریم

خط به خط فلک روی گونه هام ، نقش رنج و غم کشیده

زندگی چنان اشک حسرتی ، از دو چشم ما چکیده

من شکسته تو شکسته ، از گذشته عمر و خسته

جای پای روزگاره ، روی گونه هام نشسته

تو نگاه تو ، تو نگاه من رنگ با وری نمونده ، نمونده

دست زندگی ، گرد حسرتی ، روی چهرمون نشونده نشونده

عجب عمرا تموم شد ، چه دور از هم حروم شد

چه خاطرات شیرینی که موند و نا تموم شد